Канец эпохі інклюзіўнасці. Як ЛГБТК-сіроты ў ЗША апынуліся закладнікамі новай кансерватыўнай рэвалюцыі

Трансмаскулінны падлетак Рын з сельскай мясцовасці Арэгона зрабіў памылку, якую хутка ўсвядоміў: ён раскрыў сваю ідэнтычнасць іншаму падлетку ў групавым дзіцячым доме. Замест падтрымкі ён сутыкнуўся з астракізмам з боку аднагодкаў, поўным неразуменнем выхавальнікаў і пачуццём глыбокай ізаляцыі. Рыну пашанцавала — ён знайшоў мясцовую некамерцыйную арганізацыю, якая падтрымала яго ідэнтычнасць і дапамагла яму без цяжкасцяў выйсці з сістэмы апекі.

Сёння такія арганізацыі, як тая, што выратавала Рына, вымушаныя балансаваць на мяжы выжывання. З аднаго боку — іх непасрэдная місія па выратаванні ўразлівых дзяцей, з другога — жорсткія патрабаванні кансерватыўнай адміністрацыі Дональда Трампа, у руках якой знаходзяцца ключы да федэральнага фінансавання.

Чаму ЛГБТК-дзеці ў сістэме апекі — гэта велізарная група рызыкі?

Маштаб праблемы цяжка пераацаніць. Паводле даных розных даследаванняў, каля траціны ўсіх прыёмных дзяцей у ЗША ідэнтыфікуюць сябе як ЛГБТК+ (у той час як сярод звычайных падлеткаў гэты паказчык складае ўсяго 9,5%).

Трапляючы ў сістэму апекі, гэтыя дзеці аказваюцца надзвычай уразлівымі. Яны ў некалькі разоў часцей робяць спробы самагубства. Праз негатыўнае стаўленне да іх ідэнтычнасці ў прыёмных сем'ях яны амаль у чатыры разы часцей аказваюцца выкінутымі на вуліцу, пакінутымі апекунамі або проста ўцякаюць з дому.

Заснавальнік групы дапамогі моладзі Unicorn Solutions Эліят Хінкл, які сам у мінулым прайшоў праз сістэму апекі як ЛГБТК-падлетак, тлумачыць гэта проста: справа не ў саміх дзецях, а ў асяроддзі. Калі дзіця жыве ў свеце, які пасылае яму паведамленне «мы цябе тут не чакаем», яго лагічнай — хоць і трагічнай — рэакцыяй становіцца жаданне ўвогуле знікнуць. На думку Хінкла, прыёмнае бацькоўства — гэта прывілей, а не безумоўнае права. Апякун абавязаны прымаць дзіця такім, якое яно ёсць, незалежна ад яго расы, культуры або ідэнтычнасці. Але ў Вашынгтона цяпер іншыя прыярытэты.

Як Белы дом дэмантуе сістэму абароны ЛГБТК-моладзі

З моманту вяртання Дональда Трампа ў Белы дом яго адміністрацыя пачала агрэсіўны наступ на ЛГБТК-палітыку. Сярод ключавых крокаў: перагляд юрыдычнага вызначэння полу (цяпер федэральны закон прызнае толькі мужчынскі і жаночы пол), забарона трансгендарным людзям служыць у арміі, абмежаванне федэральнага фінансавання гендарна-сцвярджальнай медыцыны і забарона транс-жанчынам удзельнічаць у жаночых спартыўных спаборніцтвах.

Пад гэты ж удар трапіла і сістэма апекі. У ліпені міністр аховы здароўя і сацыяльных службаў ЗША Роберт Кенэдзі-малодшы афіцыйна адмяніў правіла эпохі Байдэна. Гэтае правіла патрабавала гарантаваць, што ЛГБТК-сіроты будуць уладкоўвацца толькі ў тыя сем'і, дзе паважаюць і падтрымліваюць іх арыентацыю і гендарную ідэнтычнасць. На думку дэмакратаў, адмена гэтай нормы без прапановы альтэрнатывы ставіць пад пагрозу жыцці тысяч дзяцей. Прыхільнікі ж Трампа называюць ранейшыя правілы «нападам на сямейныя каштоўнасці».

Ультыматумы штатам і ўказ Меланіі Трамп

Ціск на штаты ўзмацніўся восенню 2025 года. Адміністрацыя па справах дзяцей і сем'яў (ACF), якая ўваходзіць у склад Міністэрства аховы здароўя, разаслала лісты ў 13 штатаў. У іх наўпрост заяўлялася: патрабаванні да патэнцыйных прыёмных бацькоў падтрымліваць ЛГБТК-ідэнтычнасць дзяцей парушаюць рэлігійную свабоду апекуноў і могуць быць неканстытуцыйнымі. Кіраўнік ACF Эндру Градысан адкрыта прыгразіў штатам пазбаўленнем федэральных грантаў.

Штаты пачалі капітуляваць:

• Масачусетс пад пагрозай судовых пазоваў і страты грошай прыбраў са сваіх правілаў патрабаванні аб абавязковай падтрымцы сексуальнай арыентацыі і гендару дзіцяці, замяніўшы іх расплывістай фармулёўкай «паважаць індывідуальныя патрэбы». Мясцовыя чыноўнікі заявілі, што іх прыярытэт — зрабіць так, каб нікому не адмовілі ў праве стаць прыёмным бацькам праз рэлігійныя перакананні.
• Вермонт пайшоў на аналагічныя саступкі ў межах урэгулявання федэральных судовых пазоваў, адмяніўшы абавязковае патрабаванне прымаць ЛГБТК-ідэнтычнасць дзяцей для ліцэнзавання апекуноў.

У кастрычніку 2025 года Дональд Трамп падпісаў выканаўчы ўказ аб рэформе сістэмы апекі, якую курыравала першая лэдзі Меланія Трамп. Дакумент наўпрост асудзіў штаты, якія «дыскрымінуюць» вернікаў-апекуноў, не згодных з ЛГБТК-ідэнтычнасцю дзяцей, спаслаўшыся на «шчырыя рэлігійныя перакананні і прыхільнасць да базавых біялагічных ісцін». А ўжо ў сакавіку 2026 года ACF накіравала ліст ва ўсе 50 штатаў з настойлівай рэкамендацыяй: не забіраць дзяцей з сем'яў, дзе бацькі адмаўляюцца прызнаваць трансгендарны пераход дзіцяці.

Эфект сціснутага паветранага шара

Прагрэс у абароне правоў прыёмных дзяцей, які выбудоўваўся дзесяцігоддзямі (да моманту вяртання Трампа ахоўныя механізмы рознай ступені жорсткасці дзейнічалі ў 35 штатах і акрузе Калумбія), імкліва згортваецца. Прызначаныя Трампам чыноўнікі на месцах закрываюць адукацыйныя праграмы для сацыяльных работнікаў і апекуноў, а эксперты гавораць пра атмасферу страху, якая запанавала ў прафесійным асяроддзі. Спецыялісты проста баяцца адкрыта абараняць ЛГБТК-дзяцей праз пагрозу звальнення або спынення працы.

Асноўны ўдар прымаюць на сябе некамерцыйныя дабрачынныя арганізацыі. Федэральны цэнтр патрабуе ад іх падпісаць абавязацельствы аб адпаведнасці анты-DEI (разнастайнасць, роўнасць і інклюзіўнасць) палітыцы Трампа. Для многіх гэта азначае адмову ад навуковых і доказных практык працы з падлеткамі.

Шон Суіб, выканаўчы дырэктар арэгонскай арганізацыі New Avenues for Youth, параўноўвае тое, што адбываецца, са сцісканнем паветранага шара: «Калі вы націскаеце на яго ў адным месцы, ён непазбежна раздуваецца ў іншым». Мы знаходзімся пад каласальным ціскам праз палітыку і скарачэнне бюджэтаў на медыцыну і сацыяльныя карты. Але пагроза страціць федэральнага партнёра — гэта рэальнасць, з якой даводзіцца лічыцца кожны дзень.

Пакуль палітыкі спрачаюцца пра рэлігійныя свабоды і традыцыйныя каштоўнасці, тысячы падлеткаў у амерыканскай сістэме апекі застаюцца сам-насам з сістэмай, якая больш не гарантуе ім нават бяспекі ва ўласным доме.