Мужчыны па ўсім свеце ўпалі ў глабальную дэпрэсію

Падаецца, што мужчыны сёння перажываюць не проста крызіс — гэта сапраўдная глабальная дэпрэсія. І гаворка не толькі пра статыстыку, а пра нейкае агульнае адчуванне страты арыенціраў. У ЗША, дзе праблема асабліва прыкметная, пра гэта ўжо кажуць на ўзроўні палітыкаў і ўніверсітэцкіх прафесараў: Мужчыны па ўсім свеце ўпалі ў глабальную дэпрэсію — проста цяпер ідзе найжорсткі крызіс маскуліннасці.

І на гэта ёсць важкія прычыны:

• Маладых хлопцаў масава звальняюць з працы, а знайсці новую ўсё цяжэй;
• Нейрасеткі забіраюць кучу працоўных месцаў;
• Даход мужчын моцна скараціўся — у параўнанні з цэнамі заробкі мужчын цяпер ніжэйшыя, чым у канцы мінулага стагоддзя;
• Жыллё і адукацыя непад'ёмна дарагія;
• А вішанька на торце — сусветныя канфлікты і нестабільная эканоміка, якія не дадаюць перспектыў.

Высветлілася, што 15% мужчын старэйшых за 30 гадоў усё яшчэ жывуць з бацькамі, у кожнага сёмага гетэрасексуала няма ні дзяўчыны, ні сяброў — з-за гэтага моцна упаў узровень самагубстваў, особенно среди зумеров.

Адной з ключавых праблем называюць «страчу ролю здабытчыка». Цяпер у 40% сем’яў жанчына — галоўны кармілец, а без гэтага статусу мужчына адчувае сябе лузерам і губляе сэнс жыцця, заяўляюць псіхолагі.

Прафесар бізнесу і аўтар бестсэлераў Скот Галаўэй — тыповы прадстаўнік свету поспеху: лысаваты, белы, накачаны, з падкастамі, мільёнамі падпісчыкаў і кнігамі пра асабістыя фінансы. Але пры ўсёй сваёй «альфа»-знешнасці ён раптам стаў галоўным голасам новай тэмы — крызісу мужчынскай ідэнтычнасці. У сваёй кнізе Notes on Being a Man ён піша, што маладыя мужчыны «падаюць хутчэй і ніжэй, чым любое пакаленне за апошні час».

І лічбы сапраўды змрочныя. У амерыканскіх універсітэтах на кожных трох студэнтак прыпадае толькі двое студэнтаў. Да трыццаці пяці гадоў больш за 15% мужчын усё яшчэ жывуць з бацькамі, тады як сярод жанчын такіх менш за 9%. Мужчыны здзяйсняюць самагубства ў тры з паловай разы часцей, а рэальныя заробкі ў іх, калі параўнаць з 1979 годам, ніжэйшыя. Нават з дыпломам аб вышэйшай адукацыі маладыя мужчыны часцей аказваюцца беспрацоўнымі, чым жанчыны.

Гэтая тэндэнцыя ўжо стала палітычнай тэмай у ЗША. Губернатар Каліфорніі Гэвін Ньюсам і былы мэр Чыкага Рам Эмануэль гавораць пра «крызіс сувязі і магчымасцей» для мужчын. Нават кансерватары кшталту Чарлі Кірка выкарыстоўваюць гэты сюжэт, каб прыцягнуць маладую мужчынскую аўдыторыю — бо менавіта яна ўсё часцей галасуе за правых.

Гучыць разумна. Але крытыкі заўважаюць: усё гэта занадта нагадвае стары скаўцкі кодэкс, толькі ў новай абгортцы. Розум, сіла, устойлівасць, сумленная праца, клопат — хіба гэта не ўніверсальныя чалавечыя якасці, а не «мужчынскія»? Нават бойскаўты даўно сталі змешанымі.

Калі капнуць глыбей, прычыны крызісу ляжаць не ў галовах, а ў эканоміцы

Заняпад прамысловасці, знікненне прафсаюзных рабочых месцаў, падаражэнне жылля і адукацыі — усё гэта асабліва моцна ўдарыла па мужчынах з рабочага класа. Асабліва па чарнаскурых, для якіх гэтыя стабільныя прафесіі сталі даступныя толькі пасля перамог грамадзянскага руху.

Але праблема шырэйшая. Так, мужчыны сёння сапраўды губляюцца — менш зарабляюць, пазней дарослеюць, часцей адчуваюць сябе непатрэбнымі. Але і жанчыны жывуць пад такім жа ціскам, толькі ў іншай форме. Магчыма, гаворка ідзе не пра «крызіс мужчынскасці», а пра крызіс сучаснага грамадства ўвогуле — свету, дзе старыя ролі разбураюцца, а новых пакуль ніхто толкам не прыдумаў.

Так што глабальная дэпрэсія — не толькі мужчынская. Проста мужчыны, прывыклыя быць упэўненымі ў сабе і сваёй ролі, перажываюць яе асабліва цяжка.