«Вы заслугоўваеце падазрэння, а не падзякі»: новы даклад Універсітэта Нотр-Дам пра геяў у святарстве выклікаў скандал

Інстытут царкоўнага жыцця Макграта пры Універсітэце Нотр-Дам апублікаваў даклад пад назвай «Ці ведаеце вы, што яны годныя?», які прапануе новыя правілы ацэнкі кандыдатаў на святарства. Асаблівую ўвагу прыцягнулі прапановы №11 і №12, якія фактычна ставяць пад сумнеў прыдатнасць геяў да служэння і ствараюць вакол іх атмасферу падазронасці.

У сярэдзіне ліпеня быў прадстаўлены дакумент, які змяшчае 12 прапаноў для біскупаў і рэктараў семінарый па ацэнцы «прыдатнасці» мужчын да пасвячэння. Фрэнсіс ДэБернарда з арганізацыі New Ways Ministry адзначае, што даклад паказвае геяў у негатыўным святле, што можа узмацніць страх, адпудзіць тых, хто мае сапраўднае пакліканне і пазбавіць царкву многіх новых святароў.

Праблема не толькі ў фармальных праверках, але і ў самім падыходзе аўтараў:

• Сексуалізацыя ідэнтычнасці: Тэмы, якія датычацца геяў, змешчаны ў раздзел «Фарміраванне цнатлівасці і бясшлюбнасці». Гэта азначае, што гомасексуальнасць разглядаецца выключна праз прызму сексу, а галоўнай праблемай геяў нібыта лічыцца іх схільнасць да парушэння цэлібату.
• Падвойныя стандарты: Даклад зыходзіць з таго, што гетэрасексуальныя мужчыны апрыёры здольныя здаровым чынам інтэграваць сваю сексуальнасць, а геі — не, хоць сексуальная залежнасць аднолькава сустракаецца ва ўсіх.
• Адсутнасць дыялогу: Пры падрыхтоўцы даклада эксперты не кансультаваліся з самімі святарамі-геямі, якія лепш за ўсіх разумеюць свой досвед. Замест гэтага іх жыццё апісваецца праз складаныя багаслоўскія абстракцыі Магістэрыума.

На думку ДэБернарда, галоўная цяжкасць для святароў-геяў — гэта не цэлібат, а неабходнасць хаваць сваю асобу.

1. Вымушанае жыццё «ў шафе» прыводзіць да адзіноты, ізаляцыі і псіхалагічных траўмаў.
2. Прычынай гэтых праблем з'яўляецца не сама гомасексуальная ідэнтычнасць, а гамафобная палітыка і структуры, якія перашкаджаюць весці сумленнае і аўтэнтычнае жыццё.
3. Атмасфера страху, якую ствараюць падобныя даклады, спараджае якраз тыя псіхалагічныя праблемы, якіх царква спрабуе пазбегнуць.

Калі б аўтары даклада пагаварылі з прадстаўнікамі ЛГБТ-супольнасці ўнутры царквы, яны б выявілі, што гэтыя людзі валодаюць велізарнай мужнасцю і глыбокім разуменнем Божай любові, прайшоўшы праз гады адчужэння і няўпэўненасці ў сабе.

Без геяў у святарстве і епіскапаце Каталіцкая царква была б значна аслаблена. Замест таго каб маргіналізаваць іх і ставіцца да іх з падазрэннем, царкоўнае кіраўніцтва павінна было б з удзячнасцю прызнаць іх неацэнны ўклад у распаўсюджванне Евангелля.