23 мая фронтмен амерыканскай рок-групы Beartooth Калеб Шома апублікаваў пост у Instagram, у якім адкрыта заявіў пра сваю гомасэксуальнасць. Гэта прызнанне стала важнай падзеяй для цяжкай музыкі — жанру, які гістарычна пазіцыянуе сябе як прыстанішча для аўтсайдэраў, але на справе часта застаецца варожым да прадстаўнікоў ЛГБТК+ супольнасці.
Змест
Што адбылося?
Калеб Шома, які заснаваў Beartooth у 2012 годзе як сольны праект, сёння з’яўляецца адной з самых прыкметных фігур у сучасным металкоры: у гурта больш за 1,8 мільёна штомесячных слухачоў на Spotify. Яго камінг-аўт стаў першым вяртаннем у сацсеткі пасля таго, як у лютым ён часова выдаліў свой акаўнт. Прычынай выдалення стала гамафобная травля, якая разгарнулася пасля выхаду кліпа на песню «Free».
Пасля афіцыйнага прызнання 23 мая сітуацыя паўтарылася: у каментарыях сутыкнуліся словы падтрымкі ад квір-фанатаў і агрэсіўныя абразы з боку кансерватыўнай часткі супольнасці. Некаторыя таблоіды паспрабавалі ператварыць асабістае прызнанне музыканта ў скандальную хроніку, парушаючы прыватнае жыццё Шома і яго сям’і.
Чаму метал-супольнасць рэагуе так востра?
На першы погляд, непрыманне квір-персон у метале выглядае парадаксальна, бо гэтая культура пабудавана на бунце супраць сацыяльных нормаў. Аднак, як адзначаюць даследчыкі (напрыклад, Роберт Уолзер), цяжкая музыка доўгі час была «арэнай для гендэра», дзе дамінавала гіпермаскуліннасць.
У гэтай сферы мужчынскія якасці не проста падкрэсліваюцца, а навязваюцца як абавязковы стандарт, што стварае бар’еры для ЛГБТК+ людзей, жанчын і каляровых людзей.
Гісторыя жанру ведае прыклады крайняй жорсткасці: у 2000-х квір-выканаўцы, такія як Отэп Шамайя або ўдзельнікі гурта Gorgoroth, атрымлівалі смяротныя пагрозы пасля камінг-аўтаў.
Ці быў нехта да яго?
Шома — не першы буйны артыст у метале, які заявіў пра сваю арыентацыю. Самы вядомы прыклад — Роб Хэлфард з Judas Priest, які зрабіў камінг-аўт у эфіры MTV у 1998 годзе. Доўгі час гэта лічылася «самай дрэнна схоўванай таямніцай у метале». Хэлфарду ўдалося захаваць статус легенды, што дало надзею на інклюзіўнасць сцэны, аднак сучасныя даследаванні паказваюць, што гамафобія і трансфобія ўсё яшчэ шырока распаўсюджаныя як на канцэртах, так і ў сеціве.
Некаторыя калегі Beartooth па сцэне адкрыта выступаюць у ролі саюзнікаў: напрыклад, гурт Motionless In White у 2017 годзе прысвяціў сваю песню «Voices» ЛГБТК+ супольнасці.
Транс-персонам у індустрыі яшчэ складаней
Калі вядомым артыстам накшталт Шомы ці Хэлфарда статус дапамагае абараніць кар’еру пасля камінг-аўту, то навічкам прабіцца значна цяжэй.
- Даследаванні, заснаваныя на інтэрв’ю з аўстралійскімі транс-металістамі, паказваюць, што «трансгендэрнасць» часта становіцца «ахілесавай пятой» для гурта: калектывам з транс-вакалісткамі вельмі складана выйсці за межы мясцовага ўзроўню.
- Нягледзячы на існаванне такіх ініцыятыў, як Transgenre, што падтрымліваюць транс-артыстаў, яны рэдка атрымліваюць магчымасць выступаць на вялікіх пляцоўках.
Што зменіць прызнанне Калеба Шома?
Уплыў Шомы можа стаць вырашальным фактарам для змены клімату ў індустрыі. Будучы хэдлайнерам сусветнага ўзроўню, ён мае магчымасць «прасоўваць» (platforming) і рабіць бачнымі квір- і транс-выканаўцаў, якія гадамі застаюцца ў цені з-за дыскрымінацыі.
На дадзены момант лайнапы буйных сусветных фестываляў па-ранейшаму перанасычаны цысгендэрнымі гетэрасексуальнымі мужчынамі. Прыклад Шомы і падтрымка яго саюзнікаў могуць прывесці да таго, што галоўныя сцэны рок-музыкі нарэшце пачнуць адлюстроўваць рэальную разнастайнасць, якая ўжо даўно існуе на мясцовым узроўні.
0 каментарыяў
Увядзіце email — мы дашлём аднаразовы код. Без пароляў і акаўнтаў.
Код адпраўлены на
Калі ліст не з'явіўся ў «Уваходных» на працягу некалькіх хвілін, правер папку «Спам», «Непажаданая пошта» або «Прамоакцыі», бо некаторыя паштовыя сэрвісы могуць памылкова змяшчаць туды аўтаматычныя паведамленні