З 22 фільмаў шэсць былі прысвечаны вайне, а восем — ЛГБТ: вынікі 79-га Канскага фестывалю

У Кане завяршыўся 79-ы кінагляд. Нягледзячы на крытыку праграмы, якую кулуарна называлі «самай слабой і сумнай» за апошнія гады праз адсутнасць амерыканскіх блокбастараў і засілле французскіх драм, фестываль запомніцца некалькімі важнымі выказваннямі.

Расказваем галоўнае пра размеркаванне прызоў і асноўныя тэмы агляду.

Хто перамог? У фінальнай гонцы румынскі рэжысёр Крысціян Мунджыу з фільмам «Ф'ёрд» абышоў «Мінаўтра» Андрэя Звягінцава, забраўшы другую ў сваёй кар'еры «Залатую пальмавую галіну».

• Пра што фільм: У аснове «Ф'ёрда» ляжыць рэальная гісторыя сям'і Боднарыу, у якой у 2015 годзе нарвежскія ўлады адабралі дзяцей па падазрэнні ў жорсткім абыходжанні.
• Чаму гэта важна: Мунджы даследуе сутыкненне ідэалогій і пытанне пра тое, ці можа меншасць быць прыгнечанай незалежна ад яе каштоўнасцей. Крытыкі адзначаюць, што фільм тэхнічна бездакорны, але праз сваю тэматыку рызыкуе стаць інструментам у руках кансерватыўных папулістаў.

Гран-пры: вяртанне Андрэя Звягінцава

Другую па значнасці прэмію атрымаў Андрэй Звягінцаў за карціну «Мінацяр». Для рэжысёра гэта стала трыумфальным вяртаннем у прафесію пасля цяжкай хваробы.

Фільм стаў вельмі адназначным выказваннем пра расійска-ўкраінскую вайну. На цырымоніі ўзнагароджання Звягінцаў наўпрост звярнуўся да кіраўніцтва Расіі з заклікам спыніць баявыя дзеянні, а ў сваіх інтэрв’ю падкрэсліваў, што мастацтва сёння можа гаварыць толькі на мове гуманізму, этыкі і прыгажосці, калі сусветныя інстытуты (такія як ААН) аказваюцца бяссільнымі.

Галоўныя трэнды: вайна і 🏳️‍🌈 квір-кіно

Квір-мэйнстрым: ЛГБТ-тэматыка канчаткова перастала быць маргінальным выклікам. Прыз «Квір-пальма» ўзяла карціна Джэйн Шэнбрунн «Падлеткавы секс і смерць у лагеры “Міязма”», а іспанскі гістарычны эпік пра гей-паэта Гарсіа Лорку «Чорны шар» падзяліў прыз за рэжысуру.

Эскапізм праз мінулае: Большасць ваенных фільмаў (напрыклад, «Айчына» Павлікоўскага або «Трус» Лукаса Донта) звяртаюцца да падзей Першай і Другой сусветных войнаў. Гэта спроба правесці паралелі з сучаснасцю, застаючыся ў зоне, дзе бакі канфлікту ўжо гістарычна вызначаны.

На што яшчэ варта звярнуць увагу?

• «Узненацку» Рюсукэ Хамагучы: Трохгадзінная драма пра жыццё, смерць і капіталізм, якая атрымала прызы за лепшыя жаночую і мужчынскую ролі. На думку некаторых крытыкаў, менавіта гэтая карціна была вартая галоўнага прыза.
• «Вымеценае прыгоды» Валескі Грызебах: Няўдалы трылер пра балгарскую мафію і археалогію, які атрымаў Прэмію журы.
• «Чалавек свайго часу» Эмануэля Маррэ: Лепшы сцэнар пра працэс нацыфікацыі Францыі, які падымае нязручныя пытанні нацыянальнай гісторыі.

Нягледзячы на французскую дамінацыю ў праграме (16 з 22 фільмаў конкурсу былі створаны Францыяй), журы пад кіраўніцтвам Пака Чхан Ука і Дэмі Мур выбрала найбольш годных і актуальных пераможцаў, замацаваўшы трыумф этычнага кіно над чыста эстэтычным.