Не дазвольце сябе падмануць: чаму «традыцыйныя каштоўнасці» — гэта пастка для народа

Чытаючы навіны пра «адказнасці за чайлдфры» або «адказнасці за прапаганду ЛГБТ» кожны раз успамінаю фразу, што стала афарызмам: «Калі я чую пра культуру, я здымаю з засцерагальніка свой браўнінг». Ну а я, калі чую пра «традыцыйныя каштоўнасці», хапаюся за галаву. У кантэксце наступных разваг магу сказаць, што аўтарства афарызму (яго прыпісваюць нацысту Гансу Ёсту) мае толькі адно значэнне: далей гаворка пойдзе пра блізкія па духу ідэалогіі.

Паўтараная неаднаразова з усіх прапагандысцкіх крыніц клопат пра маральнае здароўе і дабрабыт грамадства з вуснаў высокапастаўленых чыноўнікаў, шчыра кажучы, проста рэжа слых. Упраўдзе, нічога новага. Мазаць белае чорным, пераварочваць з ног на галаву, уціскаць у свядомасць народа нізкія стэрэатыпы – гэта ўсё, на што здольныя сённяшнія дзяржаўныя «барацьбіты» за высокую мараль.

Насамрэч менавіта яны і ёсць галоўнымі разбуральнікамі сямейных каштоўнасцяў, асноўнай пагрозай маральнасці і здароўю насельніцтва, дзяржаўнасці і, увогуле, кажучы іх слэнгам, «існаванню як краіны».

У аснове ідэалогіі пуцінізму і лукашызму — не ідэі прагрэсу ці адраджэння, не працяг духоўных традыцый продкаў і нават не прылюднае славянскае братэрства. Нічога, акрамя шалёнага жадання захаваць уладу. І гэтае жаданне жывіцца безумоўным, бесперапынным і беспадстаўным гвалтам і прымітыўным мачызмам.

У адпаведнасці з пералічаным я і ўспрымаю ўсе спробы ўладаў вярнуцца да забытых савецкіх практык прыгнёту сэксуальнага іншадумства і разнастайнасці.

Генерыруючы вонкі сваю паказушную духоўнасць, на самай справе ўлады дэманструюць запатворную матэрыялізаванасць і зазямленасць. Бо калі прытрымлівацца парадыгмы духоўнасці, то менавіта наша ментальнасць павінна вызначаць наша быццё. Так і ёсць, змест вызначае форму. Чалавек сам, знутры, зыходзячы з уласнага разумення сваёй прыроднай сутнасці вызначае сваю гендэрную ідэнтычнасць. Гэта і ёсць нармальнасць, натуральнасць, менавіта такі падыход толькі і можа лічыцца маральным і адпаведным высокім ідэалам гуманізму.

І наадварот, гвалтоўна рэгуляваць форму (гендарную ідэнтычнасць, палавую прыналежнасць), не ўлічваючы пры гэтым змест (ментальнасць) асобы — глыбока амаральна па сваёй сутнасці.

Варта агаварыцца, што з публічнага дыскурсу на тэму ЛГБТ неабходна адразу выключыць праблему педафіліі, якую ўлады РБ і РФ наўмысна ўмазалі ў агульную карціну, змяшаўшы ў адну кучу гомасексуальнасць, змену полу, бясплоддзе і не звязанае з імі злачыннае па сваёй сутнасці з'ява. Нідзе ў свеце, дзе не дыскрымінуюць правы прадстаўнікоў ЛГБТ-супольнасці, не ставяцца талерантна да злачынстваў супраць палавой недатыкальнасці непаўналетніх. Але пра гэта «яны», вядома ж, маўчаць.

Увогуле, калі гаварыць пра тое, як правы членаў ЛГБТ-супольнасці, пытанні змены полу або філасофіі бяздзетнасці суадносяцца з міжнародна прызнанымі стандартамі правоў і свабод чалавека, то варта пачаць з таго, што праблемы, як таковай, не існуе. Прынцыпы недыскрымінацыйнага падыходу і ўніверсальнасці правоў чалавека не дазваляюць абмяжоўваць правы геяў, лесбіянак, бісексуалаў і іншых прадстаўнікоў супольнасці, прымушаць адмаўляцца ад змены полу, альбо прытрымлівацца культуры childfree. Няма ніякіх забаронаў і на «прапаганду» ўсяго пералічанага.

У гэтым заключаецца прававы падыход. З другога боку, прававы вальюнтарызм, заахвочваны дзяржавай і ўзведзены ў абсалют, здольны давесці да поўнага ігнаравання правоў людзей з іншай, не такой традыцыйнай, сексуальнай ідэнтычнасцю, да забароны выказвацца адносна змены полу і нават да такога дзяржаўнага ідыятызму, як жаданне забараніць казаць уголас пра тое, што ты не хочаш нараджаць.

З планаваных змяненняў у заканадаўства, што гучаць як «наўмыснае распаўсюджванне ў любой форме інфармацыі з мэтай фарміравання ў індывідуальна-непэўненага кола асоб прывабнасці гомасексуальных адносін або змены полу» альбо «наўмыснае распаўсюджванне ў любой форме інфармацыі з мэтай фарміравання ў індывідуальна-непэўненага кола асоб прывабнасці бяздзетнасці» да поўнай забароны ЛГБТ, змены полу, чайлдфры і ўвядзення жорсткіх пакаранняў застаўся адзін крок. І ён, без сумневу, будзе зроблены.

Ідэі нацызму заразныя і згубныя для грамадства. Ідэі палавога нацызму, нягледзячы на іх знешнюю прывабнасць для апантанай свядомасці, прыцягваюць прастатой рашэння складаных праблем. Ну і, канешне ж, дэклараванымі мэтамі «выратавання» нас ад Садоміі. Не варта ім паддавацца і весціся на повадзе тых, хто, ратуючы нас ад згубнага ўплыву Захаду, зусім не з'яўляецца маральным аўтарытэтам сам.

Няма нічога больш амаральнага і агіднага, чым сучасная расійская і беларускaя ўлада, якая змагаецца за маральныя асновы грамадства, уявіць немагчыма.

Рэдакцыя Doberman.media не нясе адказнасці за меркаванні, выказаныя аўтарам у дадзеным артыкуле. Меркаванні і сцвярджэнні, выкладзеныя ў артыкуле, адлюстроўваюць выключна асабістую пазіцыю аўтара і могуць не супадаць з пазіцыяй рэдакцыі