Сацыясексуальная арыентацыя — што гэта такое?

Сацыясексуальная арыентацыя. Што гэта? І не, гэта не яшчэ адзін сучасны тэрмін, які трэба вучыць. Сацыясексуальная арыентацыя, інакш называемая сацыясексуальнасць, — гэта індывідуальная розніца ў гатоўнасці да сэксуальнай актыўнасці па-за пастаянных адносін.

Тыя, хто маюць абмежаваную сацыяльна-сексуальную арыентацыю, рэдка ўступаюць у выпадковыя сэксуальныя сувязі, аддаючы перавагу глыбокім эмацыйным сувязям і адданасці ў рамантычных адносінах.

У процівагу ім, людзі знеабмежаванай сацыясексуальнасцю лёгка ўступаюць у кароткатэрміновыя сэксуальныя адносіны, якія не патрабуюць эмацыйнай блізкасці або абавязацельстваў.

Гэтая канцэпцыя ўяўляе сабой спектр, на адным канцы якога знаходзяцца індывіды, што шукаюць глыбокія пачуцці і ‘сапраўднае каханне’, а на другім – тыя, хто разглядае сэкс як спосаб зносін, які не патрабуе эмацыйнай прывязанасці. То бок гэта як бы шкала, дзе на адным канцы людзі, якія мараць знайсці каханне-моркву, і якім абавязкова патрэбныя пачуцці, а на другім – жадаючыя трахацца без абавязацельстваў, для якіх сэкс усяго толькі адзін са спосабаў камунікацыі.

Падтрымайце незалежную журналістыку. Гэта не ўсплывальнае акно. Вы можаце прагартаць далей або закрыць гэтае паведамленне

Doberman Media працуе без інвестараў і грантаў — толькі дзякуючы вам. Ваша дапамога, нават нязначная, дазваляе нам працягваць працу. Дапамажыце нам выжыць: аформіце падпіску або падтрымаеце аднаразова. Няма магчымасці задонатыць? Проста перашліце гэты тэкст сябру.

Тэрмін ‘сацыясексуальнасць’ быў уведзены Альфрэдом Кінсі, выдатным сексолагам мінулага стагоддзя, для апісання адрозненняў у сэксуальных перавагах.Ён не з’яўляецца сінонімам «сэксуальнаму тэмпераменту», так як апошні можа быць высокім нават у межах манагамных адносін. Цікава, што людзі з высокай сацыясексуальнасцю часта аддаюць перавагу партнёрам з аналагічным узроўнем сэксуальнага досведу, у той час як тыя, хто мае абмежаваную сацыясексуальнасць, цэняць сэксуальную недасведчанасць.

«Неагранічаныя» індывіды звяртаюць увагу на фізічную прывабнасць, у той час як «агранічаныя» цэняць якасці, што паказваюць на патэнцыял быць добрым партнёрам і бацькам, такія як надзейнасць, дабрыня і вернасць. У канчатковым выніку, людзі імкнуцца знайсці партнёра з падобнымі каштоўнасцямі і перавагамі.

Даследаванні паказваюць, штолюдзі могуць дакладна ацэньваць сацыясексуальнасць як віртуальных, так і рэальных асоб. 

Пры гэтым мужчыны часта аддаюць перавагу жанчынам (або мужчынам, у залежнасці ад арыентацыі) з высокай сацыясексуальнасцю як для кароткатэрміновых, так і для доўгатэрміновых адносін, што супярэчыць стэрэатыпу ‘сэкс на адну ноч’.

У грамадстве існуе стыгма ў дачыненні да людзей з высокай сацыясексуальнасцю: мужчын называюць «альфа-самцамі», а жанчын — непрыстойнымі тэрмінамі.

Прапануецца выкарыстоўваць тэрмін ‘сацыясексуальнасць’ для аб’ектыўнага апісання сэксуальных пераваг без негатыўнай канатацыі. Так, ‘ён сацыясексуал’ будзе азначаць, што мужчына аддае перавагу свабодным адносінам, а ‘ў яе нізкая сацыясексуальнасць’ скажа пра тое, што жанчына не схільная да выпадковых сувязяў.