Ці патрэбны сёння «Д’ябал носіць Prada 2»?

Падобна, Галівуд канчаткова сеў на іголку рымейкаў і рэбутаў. Усё, што мы любілі ў нулявых, цяпер вяртаецца з прыстаўкай «рэ-». «Секс у вялікім горадзе» (прабачце, «І проста так…») з пашанай адправілі ў архіў — і, шчыра кажучы, мы ўздыхнулі з палёгкай. Але не паспелі мы адсвяткаваць пахаванне аднаго франшызнага дыназаўра, як у дзвярах ужо мільгае новы госць: «Д’ябал носіць Prada 2».

Культавая сага пра тое, як мода можа праглынуць тваю асобу хутчэй, чым шаурма на Арбаце, рыхтуецца да рэінкарнацыі. Інтэрнэт ужо кіпіць: касцюмы — міма, актуальнасць — нуль, а ў стваральнікаў, здаецца, толькі адна мэта — націснуць кнопку «настальгія».

Але давайце шчыра: ці можа гэта ўвогуле спрацаваць сёння?

Арыгінал: калі Prada яшчэ рэзала, як нож

У 2006-м фільм выглядаў як адкрыццё. Маладзенькая Эндзі са сваімі наіўнымі марамі супраць Міранды Прыслі, лядовай багіні, якая магла знішчыць адным позіркам. Але сапраўдная галоўная гераіня карціны — гэта сама мода: снобская, жорсткая, элітарная. Тады гэта было эфектна. Сёння? Трохі пыльна.

Мода ўжо даўно зышла з вежы са слановай косці і спрабуе выглядаць «інклюзіўнай». Мы жывём у часы, калі любы «Hermes-gate» з таннай працоўнай сілай імгненна выбухае ў сацсетках. І тут пытанне: ці варта здымаць фільм, які зноў будзе прадаваць вобраз недасягальнага свету, дзе твая каштоўнасць вымяраецца цэннікам на сумцы?

Касцюмы: déjà vu ў Valentino

Судзячы па злітых кадрах, Эндзі шпацыруе з сумкай Valentino за тры тысячы долараў, а Міранда ўсё гэтак жа камандуе арміяй моды ў касцюмах Tom Ford. Для каго гэта шоу? Для гледачоў, якія сапраўды могуць дазволіць сабе такія шмоткі? Ці для нас, каб мы зноў адчувалі сябе «не тымі»?

Дарэчы, «Белы лотас» паказаў: глядзець, як іншыя тонуць у люксе, усё яшчэ можа быць шалёна захапляльна. Але там гэта было часткай сацыяльнай сатыры. А тут — пакуль што выглядае як спроба «параўнаць кашалькі».

Касцюмавыя мастакі: déjà vu #2

За гардэроб адказвае дуэт Моллі Роджэрс і Дэнні Сант'яга — тыя самыя, што ўжо «адзявалі» «І проста так…». Інтэрнэт не забыў, і Twitter (ой, прабачце, X) ужо разрываецца: нехта скардзіцца, што любіміц апранулі «як пенсіянерак», нехта абвінавачвае дуэт у поўным адрыве ад рэальнай моды. Пытанне: ці хочам мы даверыць ім яшчэ адну культавую гісторыю?

Героі: ці можна адмяніць Міранду?

І нарэшце, самы востры момант: персанажы. Эндзі яшчэ як-небудзь упісваецца ў новую этыку, а вось з Мірандой і Эмілі — суцэльныя мінныя палі. Ці можа Міранда Прыстлі сёння застацца той жа дэманічнай перфекцыяністкай, не ператварыўшыся ў карыкатуру «таксічнага боса»? І як пакінуць Эмілі адданай памочніцай, не патрапіўшы пад крытыку за «жанчыну, якая служыць жанчыне»?

Пытанняў больш, чым адказаў.

Дык ці патрэбна «Prada 2»?

Магчыма, так — калі стваральнікі адважацца зрабіць не проста рымейк, а шчыры каментар пра тое, як за апошнія 20 гадоў змянілася мода і яе ўлада над людзьмі. Але калі ўсё звядзецца да «глядзіце, Мэрыл зноў у акулярах Chanel» — баюся, гэта будзе не д’ябал, а пародыя ў Prada.