«Прычын для аптымізму — нуль (калі вы — не Чалый)». Што рабіць мужыку, каб не схапіць дэпрэсію

Калумніст metroboy.pro Аляксандр Зантавіч дзеліцца сваімі думкамі пра “50 адценняў смутку”, а дакладней пра мужчынскую дэпрэсію і пра тое, як з ёй спраўляцца, і што рабіць, калі яна ўсё-такі з’яўляецца.

Калі вы не лаецеся за рулём, значыць, вы няўважліва сочыце за дарогай.

З настроем – дакладна так жа.

Калі вы вясёлыя, лёгкія і бесклапотныя — вы не сочыце за тым, што адбываецца.

Нармальны чалавек у гэты істэрычны (ці гістарычны) перыяд шчаслівым быць не можа.

Падстаў для смутку — мноства. Як кажуць, на любы густ.

Пачынаючы ад сезонных (адсутнасць сонца, 3 месяцы зімы наперадзе, мокры снег з дажджом) і заканчваючы агульначалавечымі (войны, дыктатары, прапаганда, пацяпленне клімату, аняменне насельніцтва).

Да таго ж кефір падаражэў, а гэта ўжо ні ў якія вароты…

Увогуле, прычын для аптымізму — нуль (калі вы — не Чалый), а значыць вось яна — дэпрэсія той ці іншай інтэнсіўнасці.

Цытуючы класікаў, “галава – прадмет цёмны і даследаванню не падлягае”, але там цэлы спектр дыягназаў. Я нават нядаўна новы даведаўся – ангедонія. Гэта калі перастае радаваць нават тое, што радавала раней. А гэта, пагадзіцеся, увогуле нейкая лухта.

Я пачаў вывучаць, што можна зрабіць, перш чым спіцца ці аддацца ў клапатлівыя рукі псіхіятраў. І вось, што нагугліў. Раптам каму спатрэбіцца.

Па-першае, фізкультура. Вы будзеце смяяцца (асабліва калі прагулялі фізру ў школе), але гэта сапраўды карысна. Мала таго, што кроў разганяе, так мышцы пры скарачэнні, аказваецца, яшчэ і нейкія там гармоны выдзяляюць. Такія, ад якіх становіцца весела і радасна. 

Прычём, па сутнасці, не мае значэння, які від фізічнай актыўнасці вы аддаяце перавагу. Трыятлон, баі без правілаў, дзесяцібор'е, хобі-хорсінг — усё падыдзе. Галоўнае — не перастарацца. А то можна дайсці да таго, што будзеш усё роўна сумны, але яшчэ і стомлены. 

Састарэлым людзям, накшталт мяне, лепш падыдзе нешта спакойнае. Напрыклад, дартс або шашкі.

Па-другое, свежае паветра. Можна спалучаць з першым пунктам, можна прымаць асобна. Класна, калі падчас прагулкі атрымліваецца глядзець на прыроду, а не на каменныя джунглі. Хоць бы на дрэвы або як тузаецца суседскі пёс. Прырода супакойвае.

Добрае харчаванне. Зноў жа, гучыць як таўталогія, але ёсць карысная ежа і сапраўды карысна. Салаты там, печань трэскі, прарослыя семечкі чаго-небудзь. Вам толькі здаецца, што арганізму хочацца піва з дранікамі. На самой справе нічога лепшага за міжземнаморскую дыету.

Вышэй пералічана тое, што проста і даступна. Далей ідзе складанае.

Напрыклад, абмежаваць сацыяльныя сеткі і ўвогуле час, праведзены каля экранаў. Не ведаю, як для вас, а для мяне гэта проста фізічна складана. Так спакусліва ў канцы дня прылегчы, выключыць мозг і ўключыць гэтыя рылсы ў інстаграме. Ляжыш, варушыш вялікім пальцам, а яны там пяюць, расказваюць нешта, з ровараў падаюць, коцікі зноў жа…

Так вось атрымліваецца, гэта прама нельга-нельга. Асабліва перад сном!

Яшчэ з вышэйшага пілотаżu — перастаць чытаць навіны. Жадана — амаль. Таксама няпроста з улікам таго, колькі цяпер усяго адбываецца. Як кажуць кітайцы, не дай вам Бог жыць у эпоху зменаў. Я вось колькі сябе памятаю, толькі ў ёй і жыву. Але апошнія 3 гады зусім ужо сталі зменлівымі. Ніколі не ведаеш, у якой рэальнасці прачнешся заўтра, таму хочацца ўсё ведаць. 

Я пару раз порываўся перастаць трымаць сябе ў курсе, так ледзь мяцеж Прыгожына не прапусціў!

Але праўда ў тым, што важныя навіны ўсё роўна як-небудзь цябе знойдуць. Таму можна іх спецыяльна не шукаць, паберагчы сабе нервы.

Ну і, нарэшце, для зусім прасунутых – рэгулярная медытацыя. Хаця б дзесяць хвілін у дзень сядзець, заплюшчыўшы вочы, і думаць выключна пра сваё дыханне — гэта бальзам для нашых бунтоўных мазгоў. Занятак гэта зусім не такі просты, як здаецца. Медытацыі трэба вучыцца, як любому іншаму справах. Але калі яе асвоіць, становіцца рэальна лягчэй. Па ідэі. Вось асвою — раскажу.

А наогул, вядома, лепш за старажытных не скажаш. 

“Госпадзі, дай мне спакой прыняць тое, чаго я не магу змяніць, дай мне мужнасць змяніць тое, што я магу змяніць. І дай мне мудрасць адрозніць адно ад другога.”

Калі не атрымліваецца – не хвалюйцеся. Добрыя дзядзі ў белых халатах заўсёды нас чакаюць.

Усім здароўя і дабра!

Кансультацыя псіхолага для беларусаў бясплатна

Платформа, дзе мы ананімна дапамагаем мужчынам з Беларусі, якія сутыкнуліся з цяжкасцямі. Псіхолагі чакаюць вашыя гісторыі і пытанні.

[Задать вопрос]