Родзі Батам, сузаснавальнік культавай групы Faith No More, у межах прасоўвання сваіх новых мемуараў пад назвай «The Royal We», падзяліўся глыбокімі развагамі пра супярэчлівую эпоху 1980-х. Яго гісторыя — гэта не проста хроніка музычнага поспеху, але і аповед пра пошук аўтэнтычнасці ў асяроддзі, якое адначасова пакланялася жаночай эстэтыцы і прапаведавала жорсткую мізагінію.
Даведка
Родзі Батам (Roddy Bottum) — адзін з заснавальнікаў і нязменны клавішнік гурта Faith No More — гэта ўплывовая амерыканская рок-група з Сан-Францыска, заснаваная ў 1981 годзе. Родзі адыгрывае ключавую ролю ў фарміраванні ўнікальнага гучання гурта, спалучаючы цяжкія гітарныя рыфы з меладычнымі партыямі сінтэзатара і выкарыстаннем сэмплаў. Гурт распаўся ў 1998 годзе, але пазней уз'яднаўся для тураў і запісу новага альбома Sol Invictus у 2015 годзе.
Хіты Faith No More: «Epic», «Midlife Crisis», «Falling to Pieces», а таксама знакаміты кавер на песню Commodores — «Easy».
У 1992 годзе Roddy Bottum зрабіў камінг-аўт, стаўшы адным з першых адкрытых геяў у свеце цяжкага року і металу. У лістападзе 2025 года ён апублікаваў свае мемуары пад назвай «The Royal We», у якіх адкрыта распавёў пра жыццё ў групе і барацьбу з залежнасцямі.
Дзіўны свет «жансцвеных» мачо
Боттам apісвае у часопісе Metal Injection рок-культуру таго часу як «вельмі дзіўны свет». Асноўным парадоксам эпохі хэйр-металу было спалучэнне гранічна жаноцкага аблічча музыкаў з агрэсіўным сексізмам. Музыкі Guns N’ Roses і іншых папулярных груп насілі пышныя начосы, выкарыстоўвалі шмат макіяжу і складаныя касцюмы, але пры гэтым трансліравалі надзвычай мізагінныя погляды.
Па словах Боттама, відэакліпы на MTV таго часу былі «надзвычай» варожыя ў адносінах да жанчын. Тады індустрыя ўспрымала аб'ектывацыю і вобраз «разбэшчаных дзяўчат» як нешта само сабой зразумелае, лічыўшы, што менавіта гэтага хоча аўдыторыя. Сёння гэта здаецца відавочным, але, знаходзячыся ўнутры сістэмы, музыкі часта ўспрымалі гэта як норму.
Родзі Боттам са сваім мужам
Цяжкасці самаідэнтыфікацыі Faith No More
Для Боттама, як для гея, навігацыя ў гэтым прасторы была асабліва складанай. Сітуацыю ўскладняла тое, што Faith No More першапачаткова не ўпісваліся ў рамкі мэйнстрымнага металу. Іх музыка ўяўляла сабой сумесь фанка, альтэрнатыўнага року і металу, што ставіла ў тупік і слухачоў, і дзеячаў індустрыі.
Аднак праз тое, што ўдзельнікі Metallica пачалі публічна насіць футболкі Faith No More, лэйблы вырашылі, што групу прасцей за ўсё прадаваць як метал-гурт. Гэтае рашэнне мела дваісты эфект: з аднаго боку, група атрымала доступ да велізарнай фан-базы. А з другога боку — іх «выціснулі» ў свет металу, дзе яны адчувалі сябе чужымі.
Боттам згадвае, што сумесныя туры з такімі гігантамі, як Metallica і Guns N’ Roses, часта заканчваліся непаразуменнем: аўдыторыя проста не ведала, як рэагаваць на іх выступ.
Адзінота і статус піянера
У ліпені 1993 года Родзі Боттам здзейсніў публічны камінг-аўт, стаўшы фактычна першай адкрытай гей-зоркай у рок-музыцы. Ён прызнаецца, што ў той час у яго практычна не было ўзораў для пераймання.
Роб Хэлфард здзейсніў камінг-аўт толькі праз некалькі гадоў пасля Боттама. Фрэдзі Мерк’юры ніколі не даваў афіцыйных публічных заяў. Элтан Джон тады нават згадваў у інтэрв’ю сваю жонку, што выклікала ў маладога Роддзі толькі здзіўленне.
Боттаму даводзілася арыентавацца на чуткі пра калег па цэху, такіх як Майкл Стайп з R.E.M. або Боб Моулд, але ў тыя гады падобныя тэмы стараліся замоўчваць. Адзіным чалавекам у рок-свеце, з якім ён змог па-сапраўднаму наладзіць глыбокую сувязь на грунце агульнай ідэнтычнасці, стала барабаншчыца гурта Hole Патці Шэмель. Іх дружба, заснаваная на адкрытасці ў «свеце року», працягваецца і па сённяшні дзень.
Родзі Боттам са сваім мужам
Спадчына і змены
Азіраючыся назад, Боттам адзначае, наколькі моцна змянілася культура за мінулыя дзесяцігоддзі. Яго досвед падкрэслівае, наколькі ізалявана і цяжка было існаваць «адкрыта і аўтэнтычна» ў сцэне, якая квітнела за кошт супярэчнасцей, маўчання і чыстага відовішча.
Сённяшнім маладым артыстам можа быць цяжка ўявіць тыя ўмовы, але менавіта дзякуючы адвазе такіх піянераў, як Боттам, сучасная музычная індустрыя стала больш інклюзіўным месцам.
0 каментарыяў
Увядзіце email — мы дашлём аднаразовы код. Без пароляў і акаўнтаў.
Код адправлены на
Калі ліст не з'явіўся ў «Уваходных» на працягу некалькіх хвілін, правер папку «Спам», «Непажаданая пошта» або «Прамоакцыі», бо некаторыя паштовыя сэрвісы могуць памылкова змяшчаць туды аўтаматычныя паведамленні